|
 |
| A.L.G. |
"The Right To Remain Violent"
Darkroom Studios (2000)
$15 - $25
Dostępność: Underground
Ocena:
PODOBNE
|
|
- The Set I Claim
- Ya Can't Stop What Ya Can't See f. Nightmare, NC & Konflikt
- The Right To Remain Violent
- Final Prayer f. Drew & Sir Dyno
- Was It All Just A Dream
- Brown Horse f. Lil Wyno & Never
- It's All About U N Me
- Dayz Like This
- Higher N Higher f. Sir Dyno & Duke
- To Da Boyz N My Hood
- Making $$$$ Doing Dirt f. Dub & Oso
- It All Came Down
- Nuth'n But A Bit Sum'n Funky
- Representing To The Fullest
- Kiss N Tell
- Nuestra Vida f. Mr. Mentiroso, Duke, Crooked & Victor
|
|
A.L.G. to latynoski raper, który pochodzi z małego miasta Legrand, leżącego w okręgu 209. Jest on członkiem
dwóch wielkich i najbardziej znanych latynoskich grup z Północnej Kalifornii: Darkroom Familia oraz Lowdown. Na upartego
można jeszcze go wcisnąć do zespołów Minority Militia i N.K.A. Już od kilku lat słyszeliśmy A.L.G. na różnych gościnnych
wystąpieniach i można było dostrzec, że wyrabia on sobie własny styl: mianowicie rapuje z bardzo dziwnym akcentem; tak
jakby był Hiszpanem, a dopiero niedawno nauczył się angielskiego.
Płyta została utrzymana zarówno w stylu Darkroomowym, jak i w osobistym stylu A.L.G. Cechuje się on mocnymi bitami,
czasami zbyt szybkimi i samplami miejscami zdecydowanie odbiegającymi od tych, które wykorzystuje Darkroom Familia.
W rezultacie tak około połowa piosenek to klimaty rasowego Darkroom shitu: kto lubił - ten pokocha, kto nie lubił -
ten znienawidzi. Pozostała część to eksperymenty muzyczne A.L.G., które wbrew pozorom wypadają dobrze i pozytywnie
poszerzają gamę dokonań Darkroomu. Lirycznie A.L.G. ma dużo do powiedzenia, cieszy różnorodność tematów. Denerwują
jednak czasami banalne, wręcz oczywiste rymy rapera. Miło, że na 16 piosenek aż 10 to solo. Ocenę zaniżają dwie piosenki,
które wg mnie ni cholery nie pasują do klimatu płyty. Polecam, oczywiście. Ale fanom. Pozostali nie docenią. Płytę jest dostać
perfidnie trudno.
|
| |
