 |
|
||
|
|||
|
Pittsburg w Kalifornii słynie z różnych obozów rapowych: od smutnych klimatów z getta, którym przewodzi ekipa z Supernatural Records, poprzez nowe, świeże brzmienia od chłopaków takich jaki Charizma czy Choze, aż po nietypowe i kontrowersyjne uliczne brzmienia A-Wax'a. Ten ostatni jest z pewnością dla niektórych liderem rapowej sceny w P-Town. Wydał sporą liczbę albumów: kilka solówek, mixtape'y, duety etc. Utrzymywał swego czasu, nazwijmy to, niezbyt przyjazne stosunki z AP.9'em i innymi członkami Mob Figaz'ów, ale póki co krew się nie polała. Z mojej strony, nie obejdzie się tu bez kilku, bardzo krytycznych i osobistych słów nt. rapera. Mianowicie, wg mnie, od wydania debiutanckiej płyty i ew. drugiej solówki, A-Wax nie nagrał nic porządnego. Chłopak po prostu popadł w tendencję do cholernie nudnego rapowania, czym zupełnie nie przypadł mi do gustu, acz zrozumiem was, jeśli powiecie, że facet ma swój styl. Właściwa recka omawianego dwupłytowego albumu dotyczyć będzie jedynie 6 nowych piosenek, bo o większości, pochodzącej z jego dwóch pierwszych albumów, możecie poczytać w niżej zamieszczonych linkach. Nowe kawałki A-Wax'a nie są w zasadzie niczym nadzwyczajnym - ot, takie sobie piosenki. A-Wax rapuje "po swojemu" (dziś synonim: mruczy, marudzi, nuci, nudzi etc. miast porządnie rapować). Dostajemy raczej nie wyróżniającą się, acz miłą dla ucha, produkcję, która należy do takich producentów jak: Lev Berlak, Vance Boog, J Remy i Heron Prod. Kilka gościnnych występów od kumpli z dzielni i tyle z mojej strony na temat nowego "Savage Timez", bo dla 6 piosenek, rozmieszczonych pomiędzy 25'oma starymi, nie warto schylać się po płytę. Wiecie co teraz powiem: wolałbym już EP-kę z tymi nowymi 6-oma kawałkami, ale artyści w ostatnich czasach stawiają na tzw. marketing (ich zdaniem) i tym samym otrzymują spore efekty niskim kosztem. Gwoli wyjaśnienia dodam jeszcze, że remixy, które rzekomo widnieją na dysku pierwszym, to jedynie drobne, wręcz niedostrzegalne zmiany w utworach (przykładowo: puszczenie refrenu 3 razy, zamiast 2). Polecam album jedynie wyjątkowym smakoszom muzy A-Wax'a. Pozostałym radzę sięgnąć po pierwsze wydanie "Savage Timez" z roku 2001, które przez większość fanów uznawane jest za najlepsze dzieło tegoż artysty. Recenzja "Savage Timez" z roku 2001 Recenzja "65 G'z In A Jordan Briefcase" NEW TRACKS: DISC 1: #1, #2, #4, #7, #8, #10 DISC 2: - RECYCLED TRACKS: DISC 1: #3, #5, #6, #9, #12, #14, #15 - A-Wax "Savage Timez" (2001) #11 - somewhere #13 - "CoCo County" compilation (2003) #16 (as 'L.G. Solo') - A-Wax "Wax Fase" (2003) #14, #17 - "Northern Expozure Vol.4" compilation (2002) DISC 2: #1-#8 - A-Wax "65 G'z In A Jordan Briefcase" (2002) #9 - Baby Bash & A-Wax present "So Quick... Like A Heist" (2004) #10 - "Who Got It ?!" compilation (2002) #11 - A-Wax "Thug Deluxe" (2004) #12 - Breadleaon Tha Go Getta "Block Bendin'" (2004) #13 - A-Wax "Conceptz & Contradictionz" (2003) #14 - "Grimeyness" compilation (2003) |
|||
